Het is alweer maanden sinds de laatste blog. Corona tijd heeft mij wat meer naar binnen laten gaan (letterlijk en figuurlijk). Ik probeer in het midden te leven, tussen totale angst en totale ontkenning in. Over die beide tegenpolen las ik veel in de (social) media en ben daar maar mee gestopt. Wel zo rustig.
Wat zet mij dan nu aan het schrijven? Een gevoel, een gevoel dat het weer tijd is om naar buiten te komen. Over ruim een week geef ik een workshop aan een groep mannen, over verbinding met jezelf en verbinding met de ander. Over de weg van overleven naar het leven vol nemen. Thema’s die ikzelf zo goed ken.
Een andere reden dat ik schrijf komt door de SoulSong van Lex Empress. Ik hoorde haar spelen op Het Fijne Grote Zomer Festival. Ze zong daar liedjes die ze samen met pianist Gilian Baracs ter plekke laat ontstaan. Op een of andere wonderlijke manier verbinden beiden zich met je ziel en vervolgens wordt er een volstrekt uniek liedje gezongen. Tekst en muziek ontstaan en zijn in feite de melodie en de woorden die vanuit je ziel komen, een SoulSong dus.
Waar ik zo door geraakt werd was dat ze mij niet kenden, geen naam of wat ik deed. Helemaal niets en vervolgens komt er een lied en tekst die zo over mijn pad gaat, over wat ik aan het doen ben en te doen heb. Het is voor mij daarmee een bevestiging dat wat ik van binnen voel en naar buiten breng klopt met mijn kern.
En dat geeft rust, veel rust. Maar ook een verantwoordelijkheid om met die kern naar buiten te komen. Dat is de reden dat ik weer een blog schrijf. Om dit belangrijke werk, het helpen van mannen die op een of andere manier vastgelopen zijn, of hulp zoeken met hun thema’s, te helpen. Vanuit mijn ervaring en kennis. Een tijdje met hen meelopen. Mijn pad naast die van hun leggen, spiegelen en weer loslaten.
Het maakt mij ook weer bewust dat leven vanuit je kern zo belangrijk is. En dat mannen helpen om contact met hun kern te maken (die is er namelijk al) een wezenlijke bijdrage geeft aan het leven, zowel mijn leven als het leven in zijn algemeenheid en van de mannen zelf in het bijzonder.
Het bijzondere is dat het vinden van je kern een zoektocht kan zijn en hoe harder je zoekt hoe moeilijker te vinden. Mijn ervaring is meer zoals misschien Johan Cruijff het zou hebben omschreven “Als je het gevonden hebt weet je wat je zocht”. Het heeft bij mij lang geduurd om überhaupt door te krijgen dat ik een kern heb, dat het waardevol is om daar weet van te hebben en dat het nog waardevoller (en voor mij zelfs essentieel) is om vanuit die kern te leven.
Zonder goed besef te hebben van wat mijn kern/levensdoel was ben ik stappen gaan zetten en heb ik belangrijke keuzes gemaakt in mijn leven. Pijnlijk, verdrietig maar achteraf noodzakelijk om meer te kunnen leven zoals het leven voor mij bedoeld is. En dit is het levenspad dat wij allemaal lopen. De één wat bewuster dan de ander en dat is geen oordeel maar een persoonlijke ervaring tot er een moment komt dat het blijkt dat de gekozen weg niet meer klopt.
En als je dan weet hebt van je kern, blijkt dat het leven vanuit die kern ook een werkwoord is. Het gaat niet vanzelf. Er is onderhoud nodig, een bewuste levensstijl en bovenal een vergevingsgezinde houding naar jezelf. Want dagelijks alle keuzes maken vanuit je eigen kern lukt niet altijd. Voor mij bestaat het leven uit een bewuste dans rondom dit dilemma. Waar stel ik een grens en waar kan ik gezien de omstandigheden mee leven? En zo kan het gebeuren dat ik een workshop organiseer met het thema in verbinding gaan met jezelf en met de ander vorm te geven en de dans rondom de 1,5 meter.
Je kan hieronder via klikken op de foto het liedje horen inclusief de tekst.
| Praktijkadres Christiaan Pothoven 06 - 1195 1125 christiaan.pothoven@mannenoppad.nl Praktijk in Amersfoort, Stadsring 201 Voor een Whatsapp bericht:  Klik op de afbeelding voor de informatie brochure:  | |