De laatste tijd lees ik (weer) eens veel boeken over man en authenticiteit. Zoals zo prachtig beschreven is in De Wildeman of in Afwezige vaders, verloren zonen. En dan zit ik wat te mijmeren wat dit voor mij betekent.
Op mijn pad ben ik al zoveel tegen gekomen en kom ik nog zoveel tegen. Steeds meer heb ik grip op mijn eigen kern, of liever gezegd, heb ik begrip van mijn eigen kern. Wie ik ben, wat mij drijft, wat ik doe, wat ik niet doe. Wat ik zo geleerd heb is om bij mijzelf na te gaan wat mij drijft als ik iets doe of niet doe. Waar komt deze beweging vandaan? Is het ergens naar toe, of ergens vanaf? Wat is de motivatie? Een oud patroon, of “gewoon” verlangen? Soms is dit best vermoeiend. Om zo bewust te zijn (of te denken te zijn) en daarmee ook zo bewust te zijn op wat ik doe. Vooral als ik iets doe wat niet handig is voor mijzelf of voor de ander. Dat is dan weer confronterend. Vooral de relatie is daarvoor een perfecte spiegel.
Steeds meer heb ik verbinding met mijn kern en steeds meer gaat handelen vanuit die kern mij gemakkelijker af. Steeds meer onbewust. En dat geeft rust en balans.
Als ik probeer uit te leggen aan iemand wat ik zoal tegenkom bij handelen vanuit mijn kern, of authentiek handelen dan vertel ik over de pendule als metafoor.
Een pendule (in de vorm van een slinger) slaat eerst helemaal uit naar de ene kant en dan helemaal naar de andere kant. Er komt een moment dat er meer rust komt en de bewegingen minder zijn. Ik zie dit als een mooie metafoor voor steeds vrijer handelen. Eerst slaat de pendule helemaal naar links uit, de fase dat je onbewust handelt vanuit één van je maskers (van het verleden). Je hebt nog niet door wat je doet en wat je drijft. Je denk autonoom te handelen maar in feite is er iets uit het verleden wat je handelen (mede)bepaalt. Als je elke keer weer tegen hetzelfde aanloopt ga je op een gegeven moment aan de slag en op (ontwikkel) pad. Je wordt bewust(er) van je patronen en scripts. Je leert nieuw gedrag en gaat dat oefenen en in de praktijk brengen. Daarmee slaat de pendule in het begin helemaal door naar de andere kant.
Je zit dan in feite weer in een nieuw masker alleen denk je van niet want je bent al zo ontwikkeld. Bijvoorbeeld je wilt “authentiek” zijn en daarmee handelen. Alleen al die gedachte en behoefte doet de pendule helemaal naar de andere kant uitslaan. Ik hoop dat je mij nog kan volgen, een voorbeeld. Je gaat je bijvoorbeeld op een andere manier kleden, meer jouw stijl. Vervolgens wil je persé dit aan hebben en ga je voorbij aan wat misschien passender is in sommige situaties (werk/privé). Dit moet toch “kunnen want dit ben ik” denk je dan. Juist die gedachte en drijfveer maakt dat je doorschiet.
Het is een fase die nodig is, om grenzen te verkennen, om te leren, om te ervaren wat echt bij je past. Uiteindelijk komt er meer rust. Dat je niet meer zo bezig bent met “jezelf zijn” je bent het dan en straalt dit uit. Dan is de pendule in de onderste stand, meer in rust. Dat ervaren de mensen om je heen en dan ben je meer congruent in denken en doen.
Bij mij beweegt de pendule zich nog heen en weer. Daarom schrijf ik deze blog, vanuit de herkenning van waar ik sta. En dat is oké, het is de fase waar ik ben en het schrijven en delen van deze blog maakt het dat de pendule weer iets minder ver uitslaat. Doordat ik deel vanuit kwetsbaarheid en mij zichtbaarder maak.
Benieuwd hoe ik dat doe? Kom eens langs en we hebben het erover, of schrijf je in voor de workshop “Wil je Leven in plaats van Overleven?”